naar home

Andries Lamain

“Pasen is voor mij geen feest waar je echt naar toe leeft zoals met kerst. Maar wat ik er mooi aan vind in het verhaal, is dat kwetsbaarheid en kracht zo naast elkaar bestaan. Dat het gaat over verlies en daarna weer over winnen, en dat in alle personages die kwetsbaarheid al zit.

Ik heb het altijd mooi gevonden dat Jezus in de bijbel heel klein wordt, maar ook veerkrachtig sterk en groot. Tijdens de vooropnames van The Passion heb ik dat kwetsbare menselijke zien vertolken door Edwin Jonker. Toen viel het op z’n plek. Door hoe Edwin Jezus speelde ben ik wel weer gaan beseffen: God wordt mens en Hij wordt op allerlei manieren breekbaar. Ook al ben ik anders gaan geloven dan voorheen en is de lading van het geloof voor mij minder aan het worden, Jezus blijft inspirerend.

'Soms voel je je klein en gebroken en dan weer king of the world'

Mensen zijn ook zacht en kwetsbaar en sterk, afhankelijk van wat er op het moment gebeurt. Het is goed om voor jezelf erkennen dat je beiden in je hebt; soms voel je je klein en gebroken en dan weer king of the world. Zo zie ik Jezus ook in het paasverhaal. Ik denk dat we allemaal een beetje Jezus in ons hebben, dus het sterkere en zwakke in onszelf.

Dat veerkrachtige heb ik zelf ook ervaren. Ik heb een periode gehad dat ik niet lekker in mijn vel zat. Ik voelde me vaak alleen, voelde me niet verbonden met mensen, dat was hoe ik dat ervaarde. Toen het een stuk beter ging, had ik nog steeds dezelfde mensen om me heen, zag ik hen nog steeds in dezelfde frequentie, en toch voelde ik met toen niet meer alleen. Dus het lijkt er meer op dat je eenzaamzijn ervaart, dan dat het daadwerkelijk zo is. Dus dat het vooral een state of mind is. Je hebt er niet veel aan wanneer mensen tegen je zeggen dat niet alleen bent. Het is een wezenlijk gevoel waar je niet zomaar overheen kunt stappen. Het boeit niet dat mensen zeggen: je hebt die en die toch. Dat zeiden mensen ook tegen mij, maar zo voelt het niet.

'Het boeit niet dat mensen zeggen: je hebt die en die toch'

Dat ik er weer uit ben gekomen heeft denkt ik te maken met een soort van verbinden met mezelf. Als het met mezelf goed is, dan voel ik me niet alleen. Ik denk dat het voor iedereen geldt: wees blij met jezelf en zoek van daaruit andere mensen op. Het leert me ook dat het menszijn een grillig bestaan is. Dat je ontdekt hoe kwetsbaar je kunt zijn. Mensen kunnen een flinke dip hebben, maar komen er ook weer uit. Het is op het moment zelf naar om te ervaren, maar je weet wel waar je tegen bestand bent.

Nu weet ik dat ik op momenten dat ik me kwetsbaar voel en niet weet hoe ik daar uit moet komen, dat het opgelost wordt en ik me ook weer beter ga voelen. Het komt weer goed, ik heb ‘t in me om er weer bovenop te komen. De opstanding uit de dood is daarvan de climax. Dat kunnen wij als mensen natuurlijk niet, maar het symboliseert die veerkracht.” 

Bekijk alle portretten op deze pagina.


Delen op